Merhaba
Durmak istiyorum, sadece durmak. Kafamın içinde koca bir dünya var ve içinde her şeyden biraz. Fakat ben kendimi o dünyanın içinde bir yere koyamıyorum.
Neden kendimizi bir yerlere koyma ihtiyacı içindeyiz sürekli? Bir şey olma, bir şey yapma, koluna birini takma, yanına birisini koyma, onun busu-bunun şusu olma. Toplumsal rollenmeler, üstlenmeler. Kendini daha tam tanımazken başkasının kafasındaki sen tanımını üstüne giymeye çalışmak. NEDEN ?
Fakat ben durmak istiyorum. Neyin ne olduğunu anlayana kadar kimse olmak istemiyorum. Kimsenin hiçbir şeyi olmayayım, kafalarda tanımlanan herhangi bir Yağmur olmayayım. Neden olayım ki ?
Başladığın noktadan ne kadar uzağa gidersen kendinden ve bildiğin gerçeklerden o kadar kopuyorsun. Kopmak korkutucu gelebiliyor bazen ama sonuna kadar yürüyünce gerçek benliğinle daha çok yüzleşiyorsun. Tanıdık bildik bir ortamın ya da toplumun olmasını istediği benlikten uzaklaştıkça gerçek benliğine yaklaşıyorsun.
Davranış metodlarınla karakter aynı şey değil, çevre de karakter demek değil, yaptığın işler de benliğini oluşturmaz, söylediğin sözler de, yanındakiler de karşındakiler de arkandakiler de.
Benlik başka bir şey dostlar. Etiketler ve yarışlar ardında, gururun ve öfkenin ötesinde bir şey benlik.
Şimdiye kadar bu konu hakkında katedebildiğim yol bu kadar. Dahasını keşfedersem paylaşırım. Çıldırmamanın püf noktaları derken yavaştan çıldırıyoruz. Haydi eller !
Durmak istiyorum, sadece durmak. Kafamın içinde koca bir dünya var ve içinde her şeyden biraz. Fakat ben kendimi o dünyanın içinde bir yere koyamıyorum.
Neden kendimizi bir yerlere koyma ihtiyacı içindeyiz sürekli? Bir şey olma, bir şey yapma, koluna birini takma, yanına birisini koyma, onun busu-bunun şusu olma. Toplumsal rollenmeler, üstlenmeler. Kendini daha tam tanımazken başkasının kafasındaki sen tanımını üstüne giymeye çalışmak. NEDEN ?
Fakat ben durmak istiyorum. Neyin ne olduğunu anlayana kadar kimse olmak istemiyorum. Kimsenin hiçbir şeyi olmayayım, kafalarda tanımlanan herhangi bir Yağmur olmayayım. Neden olayım ki ?
Başladığın noktadan ne kadar uzağa gidersen kendinden ve bildiğin gerçeklerden o kadar kopuyorsun. Kopmak korkutucu gelebiliyor bazen ama sonuna kadar yürüyünce gerçek benliğinle daha çok yüzleşiyorsun. Tanıdık bildik bir ortamın ya da toplumun olmasını istediği benlikten uzaklaştıkça gerçek benliğine yaklaşıyorsun.
Davranış metodlarınla karakter aynı şey değil, çevre de karakter demek değil, yaptığın işler de benliğini oluşturmaz, söylediğin sözler de, yanındakiler de karşındakiler de arkandakiler de.
Benlik başka bir şey dostlar. Etiketler ve yarışlar ardında, gururun ve öfkenin ötesinde bir şey benlik.
Şimdiye kadar bu konu hakkında katedebildiğim yol bu kadar. Dahasını keşfedersem paylaşırım. Çıldırmamanın püf noktaları derken yavaştan çıldırıyoruz. Haydi eller !
Yorumlar
Yorum Gönder