Merhaba Ders çalışmamak için çektiğimiz çileler başlıklı yeni blog yazımla sizlerleyim. Saat sabaha karşı 04.39 ev arkadaşımla ders çalışmaya çalışıyoruz. Birazdan sıçtın mavisi de aramıza katılacak. Final haftasına girdiğimiz şu muhteşem zamanda yazmam gereken makaleme bir cümle dahi ekleyemiyorken bloguma yazabiliyorum. Ne kadar tatlı! 8-10 saattir masa başındayım. Verimlilik yüzdesi yüzde 3'ün altında. Ev arkadaşım Rüv de yan kanepede, saatlerdir motive olmaya çalışıyoruz. Yapmamız gereken asıl şey dışında yaptıklarımızın sıralaması ise şöyle: Kurabiye yapmak çay demlemek motivasyon şarkısı açıp yatakta zıplamak markete gidip rüve sigara almak çamaşır sermek felsefe yapmak karbonatla diş fırçalamak her türlü kafein almamıza rağmen hala bir gram ayık hissedememek bu gece uyumıycam-uyumıycam bu gece şeklinde tekrara girmek arada bir donan bilgisayara atar yaparak kasıtlı şekilde vakit harcamak hoşlanmamamız gereken kişilerden iyice tiksinmek için ergenlik çağı fot...
Kayıtlar
Merhaba Şu an İzmir Kordon'da tek başıma çimlere yattım, yazıyorum. Üzerimde açık renk bir gömlek altımda tayt var, kordonda yatma kombini. Ensemden ayaklarıma kadar çimlerin hafif ıslak, nemli dokunuşunu hissediyorum. Başta biraz ürperiyorum ama sonra kendimi iyice teslim ediyorum. Yakınlarda liman var. limana yaklaşan vapurlardan gelen ses bana dalış öncesi denize açılma heyecanımı hatırlatıyor. Birazdan kuşanıp tüpümü alacağım sırtıma sanki. Dünyadan kopma, suyun altına olma özlemi bastırıyor şu motor sesini duydukça. Gökyüzüne bakıyorum. O da suyun altı gibi masmavi, derin... Kuşlar her an üzerime düşecekmiş gibi uçuyorlar. Kendimi onlara da teslim ediyorum. Yola on saniye aralıksız bakmasa da ölmeyeceğimizden emin olduğum dolmuş şoförüne duyduğum güven gibi güveniyorum onlara da :)) Gün batımı yaklaşıyor. işte günün en sevdiğim anı. Her sabah yataktan kalkmak için bir sebep gün batımı. Tam arkamda, battığı yerde altın sarıdan yavru ağzına çalan bir renk. Solumda bir çift...