Kendi içindeki zirve neresidir? Git oraya yerleş. Ülke değiştirmek, yeni coğrafyalarda yeni umutlar aramak, yeni tenler, yeni insanlar, yeni dostlar, yeni bir aile değil çözüm. Çok sıkıcı biliyorum aramak, aramak, her gün kendin ve hayatın için yeni çözümler aramak... Daha iyi şeyle hak ediyorsun ama bundan tam emin olamıyorsun. Gerçekten hak ettiğine inansaydın çözümü bulmuştun zaten. Bu işin tek bir çözümü var kendi içindeki zirveyi bulup oraya yerleşmek. Orası neresi? Git oraya yerleş. Eğer odaklanamıyorsan ve günlük hayatın stresinden, yoruculuğundan, ufak tefek takıntılardan ve problemlerden uzaklaşamıyorsan fiziksel olarak yor kendini ve vücudunu da zihnini de nakavt et. Onları nakavt etmeden zihnindeki bu soru işaretlerinin ne kadar anlamsız olduğunu göremeyeceksin. Bir dağa çık, bir denizde saatlerce yüz, çadır kur, ağaç dik, eşya taşı, bir şeyler yap. Kendini fiziksel olarak zorlamadan zihninin gerçeğine asla ulaşamayacaksın. Bazen dinlenmenin tek yolu ne yazık ki yorul...
Kayıtlar
Merhaba Blogda bugün: Neden This Is Us İzlemeliyiz? Ya da bir soru daha. Neden This Is Us izlemiyorsunuz yau? Hello pazar sıkılganları. Bugün sizleri son yıllarda hayatıma damgasını vurmuş, beni utanmadan salya sümük sürekli ağlatmış, aha kalbime tam şuraya şuraya dokunmuş bu diziden bahsetmek istiyorum. Yapacak bir şeyler arıyorken öylesine ilk bölümünü açıp heaa tamam güzelmiş arada izlenir diye bi kenara atmıştım bu diziyi. Gerçekten ilk bölümünde diziyle pek bağ kuramadım tamam güzelmiş okey falan modunda kaldım. Sonra Pico'dayken marshmallow yürekli dostum Rashad sürekli beni dürtüklemeye başladı neden izlemiyorsun, izle de üzerine yorumlaşalım, bak ben dün gece şöyle ağladım, yok şöyle seviyorum bık bık beynimi yemeye başladı. O ara hastalıktan yataklara düşmüştüm zaten. hali hazırda vaktim var açayım izleyeyim dedim. Öncelikle şunu belirteyim ben dizi bağımlısı biri değilim, daha çok okumayı seviyorum. Son zamanlarda dizilerdeki aşırılıklar açıkçası beni itmeye başl...
Merhaba 6 aylık muhteşem bir serüvenin sonuna geldim. Bu kadar zamandır neden Pico Adası'ndayım ve burada ne yapıyorum, burası nasıl bir yer gibi pek çok soru aldım ancak konu hakkında canım hiç yazmak istemedi. Sanırım büyüsünü bozmak istemeyeceğim kadar güzeldi ve hep bugünü bekledim. Ama şimdi yazmam lazım çünkü herkeslerin burayı bilmesi lazım. Buraya gelmeniz lazım bak diyorum kesinkes mükemmel!!! Hızlıca kendimle ilgili kısmı özetliyorum. Master yaparken Erasmus+ internship ile geldim buraya. Stajım bittikten sonra ücretli stajyer olarak birkaç ay daha çalışmaya devam ettim. Burası sıkıcı kısmı ama benim için kesinlikle güzel bir 9-5 tecrübesiydi. Burada belediyede proje yöneticisi pozisyonunda çalıştım. Nasıl stres yönetimi yapamıyorum, sabahları erken kalkmakta nasıl zorlanıyorum, çalışma ortamında iyi olduğum şeyler ve kötü olduğum şeyler neler gibi pek çok şey öğrendim. Sıkıcı kısmını geçecek olursam buraya nasıl geldim, neden geldim aslında ben de bilmiyorum :D Normal öy...
Herkese yeniden merhaba; Uzuuuun zamandır bloga yazmak gelmedi içimden. Evdeki kağıda kaleme de düşman oldum. Hiç iyi gelmedi bu durum bana. Türlü türlü anksiyeteler yok efendim bunalmalar üst üste gelmeye başladı yazmadıkça. 3 gündür yatak döşek hastayım ve odamdan neredeyse hiç çıkmadım çünkü çıkamadım. Yapacak bir şey yok artık bloga geri dönüş zorunlu değil mecburi. Bir bu yazma bir de gezme illetine elini kaptıran kolunu kurtaramaz ben söyleyeyim dikkat edin. Bu yazım bugün Trabzon'daki kaza ile gündeme oturan Pegasus Havayolları'nı boklamak amacıyla yazılmıştır. Evet boklamak. Yıllardır beni, ailemi ve arkadaşlarımı türlü türlü yollardan dolandıran ve mağdur eden Pegasus senden şimdi intikamımı alma vaktim geldi sen dur. DÜŞENİN DOSTU OLMAZ ASLANIM PEGASUS. Öncelikle buyrun şu görüntüye bir el atalım. Pegasus'un kıçı kırık bi kamuoyu duyurusuyla geçiştirdiği kazanın görüntüsü hemen alttadır, zaten herkes gördü paylaşmaya gerek yok ama ben firma bir de benim blogumda...