Merhaba

Bu yazım normal öğrenci hayatına geri dönüş ve pazarda sebze, meyve alan eşofmanlı mühendislik öğrencisi beyler hakkında.

Çok severim kendilerini. Gözlerinden okunur" adeta 'abi bak su sefer sağlıklı hayata geçiyoruz, spora başladım ben, alkolü-sigarayı da azaltıyoruz. Belki sevgili bile yaparız be ' cümlelerini.
Yarım kilo soğana mutlu olup mutluluk verir bu arkadaşlar. Pazarda iki tanesini yan yana görünce ev arkadaşı olduklarını da anlarsın. Birlikte nargile yapıp çay falan da demliyordur onlar akşamları. Çekirdek bile alıyorlardır bazen. Çoğu zaman elleri yüzleri de gayet düzgündür ama kızlar onlara bakmaz işte. Kızlar genelde playstation oynarken viski falan içerek artistlik yapan, kendilerinin gözlerinin içine bile bakmayan erkeklerden hoşlanırlar. Tarih bunu hala çözemedi. Ben de çözemem şu anda.

Özlemişim dönemde bi kere mutlaka sağlıklı hayata geçiyoruz abi'ci eşofmanlı öğrenci dostlarımı. Pazardan sonra da Bim'e uğrayıp süt falan da alır ki onlar. Gerçek öğrencilik böyledir kardeşim. Özlemişim...

Hep derim Bornova'da öğrencilik hayatı bir başkadır diye. Her yerde başkadır da burada çok başka. Bahar gelsin yine balkondan aşağı saçlarımı atıp hafif esen rüzgarla mahalleyi dinleyeceğim. Karşı balkondaki çocuklar ot çekecek, çaktırmamaya çalışacaklar. Bahar her tarafı aşkla dolduracak, mahalle arasından elele 'yeni olmuş' çiftler geçecek, pazardan dönerken alt komşunun zilini çalacağız pazar arabamızı çıkarmaya yardım edecek, ne kadar gürültü yaparsak yapalım kimse bişey demeyecek çünkü öğrenci apartmanı, öğrenci mahallesi. Herkes mutlu işte, kimse birbirine karışmayacak.

Yeri gelecek yine eski günlerdeki gibi evde kaç kişi olduğunu sayamayacağım. İçeri sığamayanlar balkona mat atıp yere yan yana dizilip yatacak belki. Yeri gelecek 748 otostopla İzmir'in yolunu zor bulmuş perişan olmuş kişiler kapımızı çalacak. Sabahlara kadar çamaşırlarını yıkayıp karınlarını doyuracağız önce. Yeri gelecek balkonda şarap içerken çok alakasız bir şekilde mercimekli pilav yiyeceğiz. Kahvaltı yaparken açtığımız Beatles şarkısına yoldan geçen çocuk eşlik edecek, bize selam gönderecek.

Karşımıza yeni öğrenciler taşınmış. Eski komşularımız da iyiydi gerçi, bir evde on kişi yaşayıp sürekli bize yemek yollarlardı. Balkondan balkona atışırdık. Bi evde parti sesleri olunca diğer taraf mutlaka 'naapıyonuz olay mı var ' diye kapıyı çalar gelirdi. Birlikte yaşardık yani kısaca. Şimdi ben de zeytinyağlı yemekler yapıp karşı komşumuza göndereceğim. Tabağımızı vermezlese kapılarını çalıp çirkeflik yapacağım. Önce biraz korkacaklar sonra alışacaklar :)

Karmaya inanırım. Evimin kapısını açtığım onlarca arkadaşım sayesinde Avrupa'nın hiçbir köşesinde evsiz kalmadım bende. Hep en güzel sıcacık ortamlarla karşılandım. Yine bekleriz efendim, biz de belki yine geliriz hatta.

Şimdi biraz Bornova zamanı. Biz de şimdi nargilemizi ve sıcak şarabımızı hazırlayıp biraz hayatı sorgulayacağız. Yanına belki mercimekli pilav yeriz. Öğrenciyiz işte, kime ne?