Merhaba;

Bu blog çıldırmamak üzerinedir ve her şey hakkındadır.

Goygoy içerir, hayatla dalga geçer, dünyanın dört bir yanını gezer ve sizleri hafif şizofrenik ama reprenkli hayal dünyama davet eder.

Çıldırmamanın güzellikleri adına! 

(Ay Savaşçısındaki AYIN SİHİRLİ GÜCÜ ADINA'dan etkilenerek)

Bir gün yine hayatı sorguluyorum, düşündükçe düşünüyorum. Ayaklarımı iki kişilik koltuktan pencereye doğru uzatmışım.(yukardaki gibi, aynı pencere)

Mahalle her zamanki gibi sessiz, huzurlu. Nereden bulduk bu aile evini yahu diyorum içimden. Demek ki biraz huzura ihtiyacım varmış.

Ev arkadaşım diğer kanepede telefonunu kurcalıyor, benim dalgın hallerime bir de ani çıkışlarıma alışkın.

İçim sıkılıyor, büyük bir boşluğa düşmüş gibiyim. Hayatımda hiçbir şey rayına oturmuyor sanki, yolunda gitmeyen bir şeyler var.

Kafamın içinde, birkaç metre yukarıdan hayatıma bakıp napıyorum acaba diyorum.

Olumsuz hiçbir şey yok, ancak mutlu değilim.

Çıldırmak üzere olduğumu fark ediyorum.

Artık okuduğum kitaplar, izlediğim filmler, arkadaşlarla buluşmak, şehir değiştirmek, gelecek hayali kurmak…

Hiçbirisi anlam ifade etmiyor, ilham vermiyor.

Yolda kavga olsa şimdi diyorum, gider karışırım.

O kadar uzun zamandır tekdüze ki nefes alış verişim.

Ayağa kalkıyorum, zaman, mekan, düşünce, hepsi gitmiş. İki adımda pencereye ulaşıp  bi süredir ağzımda biriktirdiğim tüm anlamsızlığı ve hissizliği elim belimde,

tükrüğümle mahalleye doğru savuruyorum. Arkadaşım gülmekten kırılıyor, dayanamayıp ben de gülmeye başlıyorum. Her zamanki gibi saniyesi saniyesini tutmayan

dengesiz ruh halimle ona ayak uyduruyorum.

“ne yaptın Yağmur” diyor.

 “sıkıntıdan hayata tükürdüm ulan!”

O andan sonra hayatımda hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, biliyorum.

İşte bu blogu açma nedenim budur.

Kalk ve pencereden hayata tükür. Sonra kendine biraz gül. Çünkü sen az önce çok saçma bir hareket yaptın ama yine de kendini seviyorsun.

Ve sonun başlangıcı olarak: hayatını değiştir!