Merhaba

Değiştiremeyeceğin şeyleri kabullen deyip duruyorlar. Değiştiremeyeceğim şeylerin canı cehenneme. Vallahi bıktım ben bu hayattan nah burama kadar geldi. Sinir stres atmak için bir yandan passiflorayı kafaya dikerken bir yandan yer siliyorum ama yok. Hayatıma bakıyorum hiç bir şey düzelmemiş.

Sonra diyorlar ki sen güçlü bir kadınsın her şeyi atlatacaksın. Ben mi seçtim kardeşim güçlü olmayı? hangi kadın istemez başı okşansın, güven içinde ve huzurlu hissetsin kendisini. Ama yok. Güçlüsün sen atlatırsın. Değilim ben güçlü falan her gece ağlıyorum.

Bir de şey diyenler var bir şey olunca hep üst üste gelir. Gelmesin ya. Ben mi dedim üst üste gelsin diye? Gelmesin arkadaşım. Ben istifa edip gideceğim artık bu hayattan. DA-YA-NA-MI-YO-RUM.

El birliğiyle böyle boktanlaştırdık hayatı. Hepimizin ayrı ayrı gözlerinden öperim. Herkes sevmekten korkuyor, hayattan istemekten korkuyor. Dua etmekten korkar olduk. Hayal kurmaktan korkar olduk. Çünkü hepsi bir bir parçalanıyor. Allah'ım sevdiğimle kavuşayım artık? Yoooo. Sevdiklerim iyi olsun, şifa ver, iyileşsinler? Hayır canım ne alaka! E bari kariyerim yolunda gitsin, başarılı falan olayım? Hiç alakası yok. Sevmek suç, istemek suç, umutlanmak suç, hayal kurmak suç, iyimser olmak suç!

Evrenin düzeni gerçekten buysa ben yokum arkadaşlar. Ben gerçekten bıktım. Yoruldum. Hiçbir şey yolunda gitmiyorken mutlu ve sağlam kalmaya çalışmaktan yoruldum. Ne yaparsam yapayım hiç bir türlü sonuç alamıyorum. Üstelik sevdiklerim ellerimin arasından sebepsizce kayıp gidiyor. Gitmeden önce de canımı yakıp gidiyor. Böyle bir sınavı kabul etmiyorum.

Köşemde oturup böyle bir hayatın da keyfini süremem kimse kusura bakmasın.

Kalbimi kırmayan kaldıysa telefon numaramı veriyorum arayıp içindekileri döksün.
Hayatın acımasızlığının acısını benden çıkarmayan varsa whatsapptan buyurabilir.
Destek yerine köstek olmak isteyenler hayatımın merkezindeler zaten onlara davete ne hacet!
Ben yıldım. YILDIM. YIL-DIM.
Yarışmacı arkadaşlara gerçekten başarılar dilerim.
Yer silmeye gidiyorum.
Çünkü hasta oldum. Üzerimdeki hastane kokusunu domestosla çıkarmaya çalışmaktan başka yapabileceğim hiç bir şey kalmadı.

Yorumlar

  1. asıl sorulması gereken belki de;
    sana köstek olanları, hayatının merkezine neden koyuyorsun?

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar