Merhaba Bakıyorum hayat bugünlerde yine çok çetrefilli. Ben ve ailem için de öyle. Çok yakın bir zamanda babamın boynunda bir kitle farkedip ona dokunduğumuz o andan beri her saniye içimizde savaş veriyoruz. Kendisine kanser teşhisi koyuldu. Bu durumla nasıl başa çıkılacağını pek bilmiyor insan ama kafasında sürekli yeni yollar arıyor bir umut. Çok şanslıyız ki bu durumu çok olağan karşılayan bir ailemiz ve destek olan bir sürü dostumuz var. Ah o dostlar olmasa şu damarımdaki kan akmaz zaten. Her zaman söylerim insanın hayatı bir günde, bir saniyede değişir diye. İyi ya da kötü... Hep o bir "an"a bakar. Herşey benim dediğin an bir hiç olursun, hiçbir şeyim yok dediğin an dünyalar senin olur. Hiç belli olmaz. Bu hayat çok kaypak. Ben de onu bunun için seviyorum zaten. Şerefsizsin hayat, kaypaksın ulan ama seviyoruz işte. Üzülecek çok şeyimiz var zaten, bunları yazmamın amacı kimseyi üzmek değil. Dert varsa dermanı da bir yerlerde saklıdır. Bu satırları okuyanlardan tek i...
Yorumlar
Yorum Gönder